5-daagse roadtrip Yorkshire Dales: natuur en pittoreske dorpjes

In deze roadtrip door Yorkshire Dales National Park rijd je langs eindeloze muurtjes, over heuvels en door dalen naar de gezelligste dorpen en mooiste watervallen. Hoogtepunten als Malham Cove, Ingleton Waterfalls en Grassington worden niet overgeslagen tijdens deze rondreis. In deze 5-daagse roadtrip reis ik door Yorkshire Dales National Park. De laatste dag bezoek ik nog Knaresborough buiten het park, om door te reizen naar Hull voor de boot naar huis. 

De Dales stonden al lang op mijn lijstje. Eindeloos lange muurtjes, heuvels en pittoreske dorpjes, veel Engelser gaat het niet worden. Maar ondanks dat ik al ruim 25 jaar in dit land kom, is deze regio er nog nooit van gekomen. Tijd dus om dit typische Engelse landschap eens met eigen ogen bekijken. Ik rijd met mijn eigen auto en heb mijn vader meegenomen als gezelschap.

Mijn route start vanuit Ambleside in Cumbria, waar ik net een 4-daagse roadtrip door het Lake District erop heb zitten. Je kunt natuurlijk ook vanaf de ferry hierheen reizen, dan kom je ook rond dezelfde tijd aan, maar sla je het eerste uitzichtpunt over.

Yorkshire Dales

Yorkshire Dales National Park ligt in het graafschap van North Yorkshire in het noorden van Engeland. Het bestaat uit een uitgestrekt landschap van valleien, heuvels en kalksteenplateaus. Je vindt er kleine dorpen, oude boerderijen en een netwerk van wandelpaden dat het gebied al eeuwen toegankelijk maakt. Het park dankt zijn naam aan de ‘dales’, die brede rivierdalen zijn die het landschap structuur geven. In mijn uitgebreide artikel over de Yorkshire Dales National Park wat er binnenkort aankomt lees je meer over het ontstaan, de belangrijkste gebieden en wat dit nationale park zo typerend maakt.

Dag 1: Hawes & Buttertubs Pass

In de ochtend kijken we nog rond in Ambleside, waarna we het Lake District gedag zeggen en naar de Yorkshire Dales vertrekken. Tussen de nationale parken ligt nog geen 15 kilometer. We rijden over de A684 vanaf Kendal zo het park in.

Dent Fault

Ondanks dat ze zo dicht bij elkaar liggen, zijn de twee nationale parken totaal verschillend. Dat komt door de Dent Fault, een grote breuklijn in de aardkorst. Langs de A684 is dat contrast goed te zien bij de parkeerplaats die we na ongeveer een kwartier rijden tegenkomen.​

Vanaf de ‘Adam Sedgwick and the Dent Fault’‑parkeerplaats heb je prachtig uitzicht over Dentdale voor je en de afgeronde heuvels van de Howgill Fells achter je. De Howgill‑heuvels bestaan uit veel oudere Silurische gesteenten, terwijl aan de andere kant van de breuk de jongere kalksteenvalleien van de Yorkshire Dales liggen. De plek is vernoemd naar Adam Sedgwick, een invloedrijke 19e‑eeuwse geoloog uit Dent die hier belangrijk onderzoek deed naar de Dent Fault en de geologie van Noord‑Engeland.

Hawes

De eerste echte stop is Hawes, het hoogstgelegen marktstadje van Engeland. We parkeren bij het Dales Countryside Museum wat we ook gelijk bezoeken. Voordat we het museum in gaan, lunchen we bij het café wat in hetzelfde gebouw is gevestigd.

Dales Countryside Museum

Het Dales Countryside Museum bestaat uit meerdere tentoonstellingen. We beginnen bij die met de meest spectaculaire setting. Buiten staat namelijk een oude trein, waarin we meer leren over hoe het hier vroeger op de scholen aan toe ging. Herkenbaar voor mijn vader.

Via buiten, waar we meer leren over de Dales, gaan we weer naar binnen. De mijnen en boerderijen waren/zijn de belangrijkste bron van inkomsten en krijgen hier dan ook volop aandacht. Lokale geschiedenis staat hier centraal, en het is dus ook een goed punt om onze rondrit door de Yorkshire Dales te beginnen.

Als wij er zijn is er ook een speciale tentoonstelling over het Wensleydale schaap. Het unieke schapenras uit de Dales met zijn lange gekrulde wol.

Markt

We lopen door het plaatsje zelf, wat is opgebouwd uit zandsteenhuizen. Hawes is de hoogstgelegen marktplaats van Engeland. Er staan ook nu wat kraampjes met lokale producten en iedereen is aan het genieten van het mooie weer. Het is niet groot, waardoor we zo aan de andere kant van het dorp staan bij de fabriek die deze regio zo bekend heeft gemaakt.

Wensleydale Creamery

Hawes is namelijk beroemd om de Wensleydale-kaas. Hier staat de creamery waar je proeverijen en demonstraties kunt volgen. De Wensleydale-kaas is een kruimelige, frisse kaas met een lichte zuurgraad. De kaas wordt traditioneel gemaakt van koemelk en rijpt relatief kort, wat zorgt voor een zachte maar droge structuur.

Je kunt hier een gedeelte van het maakproces zien. Er zijn ook uitgebreidere rondleidingen, maar die slaan wij over. Wallace en Gromit mochten dan wel dol zijn op deze kaas, het is niet helemaal aan mij besteed (als niet-kaasliefhebber).

We bezoeken wel de gigantische winkel erbij, vol met leuke souvenirs, ook voor als je geen kaas lust 😉.

Yorkshire Dales accommodatie

We lopen terug door het dorpje, langs de marktkraampjes en winkeltjes. We doen wat boodschapjes om daarna richting onze cottage voor de komende dagen te gaan.

Deze Yorkshire Dales roadtrip verblijven we continu in dezelfde cottage in Bainbridge. Het is een klein dorpje vlakbij Hawes en een goede uitvalbasis om de regio te verkennen. Doordat ik laat had geboekt, had ik niet heel veel keuze meer. Maar ik ben blij verrast als we er aankomen. Tiplady Cottage is echt een huisje uit de boekjes en als ik het geld had zou ik het zo willen kopen. Nadat we onze spullen hebben neergezet gaan we weer op pad. We eten vanavond namelijk niet in onze cottage.

Hardraw Force Waterfall

Als we weer op pad gaan stoppen we eerst bij Hardraw Force Waterfall , de hoogste enkelvoudige waterval van Engeland met een val van circa 30 meter. Helaas stoppen we bovenaan, en moeten we eerst de heuvel af. Het voordeel is wel dat we mooi uitzicht hebben en kennismaken met wat Wensleydale schapen.

De waterval ligt verscholen in een kloof, omringd door rotsen en bomen. De plek was al in de 19e eeuw populair bij reizigers en kunstenaars. Ik kan begrijpen waarom, ondanks de paar pond entree. Je kunt zelfs achter de waterval doorlopen, wat ik dan ook niet kan laten.

Je kunt hier ook prachtig wandelen, maar we gaan richting sluitingstijd en dus lopen we weer terug naar de uitgang. Voordat we de klim weer naar boven wagen, stap ik nog snel even binnen bij de pub. Niet voor een pint, maar om deze filmlocatie te bekijken. Het interieur uit The Green Dragon Inn in Hardraw is namelijk die van The Drovers Arms uit de serie All Creatures Great and Small.

Buttertubs Pass

Eenmaal weer naar boven geklommen rijden we de Buttertubs Pass over, een van de bekendste bergwegen van de Dales. De naam verwijst naar diepe kalkstenen schachten langs de route, ‘buttertubs’, waarin boeren hun boter zouden hebben gekoeld op weg naar de markt. Of het verhaal precies klopt is de vraag, maar we maken er toch een stop voor bij deze buttertubs.

Folklore of niet, het is een prachtige plek waar de natuur toch iets indrukwekkends heeft gedaan.

Tan Hill Inn

’s Avonds eten we in de Tan Hill Inn , de hoogstgelegen pub van Engeland (ongeveer 528 meter boven zeeniveau). Het 17^e eeuwse gebouw diende als eenvoudige herberg voor reizigers, handelaren en veedrijvers die de afgelegen heide van de Pennines overstaken. Het was een van de weinige plekken op deze hoogte waar men kon schuilen. Nu is het een plek waar je graag komt. Niet alleen voor het uitzicht, maar ook voor het eten. Ik ga voor die gigantische Yorkshire pudding, die niet teleurstelt.

Dag 2: Malhamen en Grassington

Deze ochtend rijden we naar het zuiden in Yorkshire Dales National Park. Onderweg krijgen we nog gezelschap van een paar Schotse hooglanders. Dat is rijden in het VK, af en toe moet je het vee voorrang geven, ook al houden zij zich niet zo aan de regels. Uiteindelijk nemen ze toch netjes plaats op de Passing Place, en kunnen wij door naar Malham.

Vanuit Malham loop je waarschijnlijk de beroemdste wandeling van het park, langs drie hoogtepunten. Nadat we geparkeerd hebben en een korte uitleg bij het bezoekerscentrum beginnen we aan de tocht.

Malham Cove

We beginnen met de Malham Cove , een 80 meter hoge kalkstenen klif met daarboven een uitgestrekt limestone pavement vol scheuren. Je loopt door het dorp zo naar de kloof. Langs het beekje komt de hoge klif steeds dichterbij. Indrukwekkend!

Om de rondwandeling verder te lopen moeten we echter naar boven. Ik heb mijn vader nog maar niet ingelicht over het aantal treden dat voor ons ligt. Langzaam, en met regelmatig genieten van het uitzicht 😉, klimmen we naar boven.

Bovenop heb je een prachtig uitzicht over het dal en dat maakt het de 400 treden wel waard. Terwijl mijn vader rustig geniet van het uitzicht, wandel ik over de limestone pavement. Deze locatie figureerde in de Harry Potter-film The Deathly Hallows. Het voelt ook een beetje als een filmdecor, zo overweldigend.

Gordale Scar

Vanaf hier is het nog vooral dalen, wat een mooi vooruitzicht is. We lopen de route verder richting Gordale Scar. We hebben prachtig weer dus het is zeker geen straf. Zeker niet met deze typische Dales uitzichten over de heuvels en muurtjes.

Onderweg passeren we een ijskraam, maar we maken pas een stop als we op de splitsing in de route zijn. Hier staat een koffiekraampje waar je ook wat te eten kan kopen. Rechtsaf ga je naar Janet’s Foss, maar ik ga eerst nog linksaf.

Daar wandel je weer een kloof in, en waarbij Malham Cove de waterval is opgedroogd is deze hier nog aanwezig. Gordale Scar is een kloof met steile wanden, uitgesleten door smeltwater uit de ijstijd. Aan het einde valt nog steeds water naar beneden. Normaal kun je met wat klauteren een stuk omhoog. Nu is het helaas afgezet nadat er afgelopen weekend rotsblokken naar beneden zijn gekomen. Ondanks dat is het een indrukwekkende plek. Met mijn drone kan ik toch een beetje zien wat ik mis.

Janet’s Foss

Terug lopen we weer langs het koffiewagentje, maar deze keer gaan we hier verder en de bossen in. De laatste stop op de route is Janet’s Foss, een compacte waterval. Volgens de lokale legende woonde hier Janet, de koningin van de feeën. Het heldere water en de met mos begroeide rotsen geven de plek een knusse sfeer.

Het is minder spectaculair dan de andere plekken, maar wel een mooie toevoeging. De weg terug naar het bezoekerscentrum gaat langs het water door het bos. Zo’n andere wereld dan de grootse kloven.

Vanaf het bezoekerscentrum pakken we weer de auto. We pakken de mooie route over open vlaktes naar Grassington. De andere route is meer tussen muurtjes, waardoor je toch weer minder ziet van de Dales.   

Grassington

Het dorp Grassington is tegenwoordig vooral bekend van de televisieserie All Creatures Great and Small. Het dorpsplein, de kasseien en de stenen huizen zijn typisch voor de Dales. Daarom vormen ze een perfect decor voor de serie, maar ook daarvoor al was het geliefd bij toeristen.

We maken een wandeling langs de bekende plekken van de serie, al zien ze er nu toch anders uit. Maar zijn inmiddels vooral geïnteresseerd in iets te eten. We gaan bij The Devonshire Grassington naar binnen. In de serie is deze beter bekend als The Drovers Arms (als exterieur dan). Binnen hangen foto’s van de opnames. Gelukkig is het ook een goed restaurant en genieten we er van een heerlijk lamsgerecht.

We rijden in het het schemer en donker weer terug naar onze cottage.

Dag 3: Ingleton Waterfalls en Ingleborough Cave

We rijden onder het genot van een prachtige ochtendzon naar Ingleton. Het is september, dus de zon komt sowieso niet meer heel hoog, wat de omgeving een warme gloed geeft.

Ingleton Waterfalls Trail

In Ingleton zijn we een van de eerste bij de Ingleton Waterfalls Trail . Een wandelroute van zo’n 7 km die ons langs verschillende watervallen voert. We beginnen onze tocht in een dal waar een oud eikenbos ligt langs de rivier de Twiss.

Hier komen we eerst de Money Tree tegen. Een omgevallen boom waar muntjes zijn ingeslagen voor geluk. Wij hebben al geluk, want we zijn in de prachtige Dales 😉. Het duurt even voordat we de eerste waterval tegenkomen. Gelukkig zien we op de kaart dat dat klopt, al kunnen we hier ook niet echt verkeerd lopen.

River Twiss watervallen

De eerste waterval is Pecca Falls en is gelijk een hele mooie. Hij bestaat uit meerdere trapsgewijze watervallen. Via smalle paden, bruggetjes en trappetjes volgen we het water dat zich hier in korte etappes naar beneden werkt.

Dan is het niet ver meer naar Hollybush Spout. Deze waterval is smaller, maar steil. Het water valt door een nauwe kloof naar beneden.

We blijven wandelen langs de Twiss, maar de bomen verdwijnen en het uitzicht wordt weidser. Daar komen we bij Thornton Force, de hoogste waterval met ruim veertien meter. Het water stort hier in één vrije val naar beneden. Er zijn ook verschillende gesteentelagen van kalksteen en leisteen zichtbaar.

Nadat we tegen de waterrichting omhoogklimmen lopen we langs een slingerende rivier richting de brug die ons naar de andere kant brengt. Via het wandelpad met goed uitzicht op de omliggende heuvels lopen we naar onze lunchadres aan de rand van de rivier de Doe. Het is een welkome rustplek. Vooral omdat we niet zo snel zijn door de vele fotomomenten.

River Doe watervallen

Vlakbij de kiosk gaan we de bossen weer in. Hier ligt Beezley Falls lager in het dal. Het bestaat uit een reeks bredere watervallen en stroomversnellingen. Wat er indrukwekkend uitziet, maar lastig te vangen is in een foto.

Iets verder liggen de Rival Falls, een korte maar krachtige reeks stroomversnellingen. Het water perst zich hier door een smalle doorgang in het kalksteen, waarna het door de Baxhengyll Gorge loopt. Hier zijn nog een aantal watervallen, die ik later mooi kan zien via een bruggetje.

De laatste waterval, Snow Falls, ligt diep in het bos en is wat lastiger te zien door de begroeiing. Doordat de rivier hier weer breder is lijkt deze wat liefelijker.

Ingleton

De Ingleton Waterfalls Trail loopt nog verder langs de Doe. Eerst door het bos, daarna in het open dal. Het eindigt in het dorp. Waar we het kerkje nog even bezoeken en boodschappen doen.

Ingleborough Nature Trail

We hebben niet echt tijd om te rusten, want deze middag hebben we nog iets op de planning. We rijden gelijk door naar Clapham. Nadat we een plekje hebben gevonden om te parkeren, lopen we naar de ingang van de Ingleborough Nature Trail .

De wandelroute loopt door een bos aan de voet van de Ingleborough. Onderweg zien we kleine kunstwerkjes, gemaakt door locals, voor kinderen, maar ook leuk voor volwassenen. Ook hier is een money tree. Het pad loopt door bos, open grasland en langs kalksteenformaties langs de rivier Clapham Beck.

Ingleborough Cave

De rivier ontstaat in de grotten, Ingleborough Cave , die we aan het einde van de route ingaan. Sinds 1837 is deze grot toegankelijk voor bezoekers. Het grottenstelsel ontstond doordat water zich gedurende duizenden jaren een weg baande door het kalksteen. Dat proces liet gladde wanden, natuurlijke zuilen en uitgesleten passages achter. Binnen zien we stalactieten en stalagmieten die in duizenden jaren zijn gevormd. Het proces gaat nog altijd door, druppel voor druppel.

We volgen het pad door de grot op eigen tempo. Het is heerlijk rustig hier ondergronds. Op het moment dat de klas ons passeert na dan. Na ons bezoek genieten we buiten in het zonnetje van een ijsje voordat we weer teruglopen.

Ribblehead Viaduct

Van al dat gewandel krijg je honger. We sluiten de dag af bij het Ribblehead Viaduct, een icoon van de 19e-eeuwse spoorwegbouw. De 24 stenen bogen maken deel uit van de Settle–Carlisle Railway. De zon is al aan het ondergaan, wat een prachtige kleur geeft aan deze omgeving.

Bij het viaduct is een stationnetje en een restaurant . In de laatste vermaken we tot het donker is met een goede maaltijd. Als we weer buiten komen, zien we waar deze regio ook bekend om is. Door de lage lichtvervuiling kun je hier perfect sterren kijken. We ontmoeten zelfs een groepje wat nu gaat wandelen met hoofdlantaarns. Ze willen foto’s maken van het viaduct en de Melkweg.

Sterren kijken

Ik rij in het donker, schaap ontwijkend, terug naar onze cottage. De wegen worden hier nauwelijks verlicht. Hierdoor is ’s avonds rijden intensiever, maar kun je dus wel de sterren goed zien.

Ik waag bij de cottage ook nog een poging tot een goede foto, maar met een incompleet statief kom ik niet ver.

Dag 4: Het oosten van de Dales

Na een ontbijtje gaan we weer de weg op. Deze keer gaan we naar het oosten, maar hoeven niet ver. Binnen een kwartier staan we op de parkeerplaats van een reeks watervallen.

Aysgarth Falls

De Aysgarth Falls bestaan uit drie niveaus in de River Ure, namelijk de Upper, Middle en Lower Falls. Het is een populaire wandelplek en een beschermd natuurgebied. Wij lopen eerst naar de Upper Falls, die bekend zijn als filmdecor van een vechtscène uit Hollywoodfilm Robin Hood Prince of Thieves.

De watervallen zijn totaal anders dan die we de afgelopen dagen hebben gezien. De rivier is breed en het is een soort van trap waar het water vanaf dendert. Het is een prachtig gezicht. Het is dat we net ontbeten hebben, maar het is een prima plek voor een picknick.

We lopen terug langs het water en steken de brug over. Hier heb je ook mooi zicht op de watervallen. We klimmen de weg erachter omhoog omdat we het kerkje willen bezoeken.

St Andrew’s Church

De oorspronkelijke St Andrew’s Church is gebouwd in de middeleeuwen (12^e eeuw), maar de kerk is aanzienlijk verbouwd in de 16^e en 19^e eeuw. De kerk staat bekend om zijn prachtige doksaal (houten scherm) uit circa 1506. Deze is tijdens de ontbinding van de kloosters vanuit de abdij van Jervaulx hierheen verplaatst.

Het is wel een kleine detour waard. Na ons bezoekje lopen we weer terug en steken we na de brug de weg over, het bos in.

Aysgarth Falls: Middle en Lower falls

De Middle en Lower Falls liggen dieper de bossen in, maar er is een makkelijk pad aangelegd. Bij de Middle Falls is er een trap naar het uitzichtpunt. Helaas is het groen goed gegroeid en zien we maar een gedeelte van de watervallen.

We lopen verder naar de Lower Falls, waar een lus is gemaakt in de wandelroute. We beginnen op het verste punt waar we langzaam afdalen naar de waterval. Eerst kunnen we de ‘voorkant’ van de waterval zien vanaf het houten pad. Nadat ik echter allemaal moeilijk heb zitten te doen voor een foto, lopen we door en komen we op de kalksteenplateaus naast het water.

De regen heeft water in de gaten van het kalksteen achter gelaten, waardoor het een speels effect geeft. Het is een unieke locatie, waar je zo het water in zou kunnen lopen. Wat me geen goed idee lijkt trouwens met de sterke stroming van de Ure.

We lopen door het bos weer terug naar de auto. We rijden verder naar het oosten, zien het indrukwekkende Castle Bolton, moeten iets omrijden vanwege werkzaamheden, maar komen naar een half uur toch uit bij de volgende bestemming.

Middleham Castle

In het pittoreske Middleham, net buiten de Yorkshire Dales, staat namelijk een indrukwekkende kasteelruïne. Middleham Castle is oorspronkelijk in de 12e eeuw gebouwd door de Normandiërs en later uitgebreid tot een van de grootste kastelen van Noord-Engeland.

In de veertiende eeuw kwam het in handen van de Neville-familie, die het kasteel uitbreidde en versterkte. Middleham kreeg vooral betekenis in de vijftiende eeuw, toen Richard, hertog van Gloucester, hier woonde voordat hij koning Richard III werd.

Middleham Jewel

Wanneer we binnen lopen staat er ook een klein gebouwtje waar we de tickets kopen, maar ook een mini museumpje is. Daar zien we de Middleham Jewel, een laatmiddeleeuws gouden hanger. Het is rijk versierd met edelstenen en gegraveerde afbeeldingen van heiligen, waaronder Sint-Joris en de Drie-eenheid. Vermoedelijk droeg een lid van de adellijke huishouding het juweel als persoonlijk devotieobject.

De ruïnes

Na de dood van Richard III verloor Middleham zijn politieke rol en raakte het geleidelijk in verval. Daarom lopen we tussen de afgebrokkelde muren buiten. Ondanks dat de zon zich inmiddels schuilhoudt, blijft dit enorme gebouw indrukwekkend. Wanneer ik naar boven klim zie ik boven het uitzicht wat ze eeuwen geleden ook zagen. Het was een goed gekozen strategische plek met een weids uitzicht.

We sluiten ons bezoek aan Middleham af met een tostilunch in een tearoom vlakbij het kasteel.

Druid’s Temple

Als we verder zuidwaarts rijden maken we nog een korte stop net buiten de Dales, bij Druid’s Temple . Hiervoor moeten we een stukje het bos van het Swinton Park in. Dan doemt de stenen cirkel op.

Hoewel de naam anders doet vermoeden, heeft het bouwwerk geen enkele band met druïden of prehistorische rituelen. De stenen cirkel en de staande monolieten zijn bewust zo gemaakt om ouderdom te suggereren. Geen echte prehistorische plek dus, maar een folly uit circa 1820. Het is gebouwd in opdracht van landeigenaar William Danby.

Ondanks dat ik dat weet heeft de plek toch iets. Na deze kleine detour rijden we weer terug de Yorkshire Dales National Park in. De weg gaat over smalle en soms steile wegen, waar je blij bent dat je niemand tegenkomt.

Bolton Abbey

Eind van de middag arriveren we bij Bolton Abbey , een Augustijner klooster dat in 1154 is gesticht door Lady Alice de Romille. Het klooster lag eeuwenlang aan de oevers van de River Wharfe en was belangrijk voor de omgeving. In de 16e eeuw, tijdens de ontbinding van de kloosters door Hendrik VIII, is het grotendeels verwoest.

Daardoor lopen we nu door de ruïnes van het klooster, gelegen in een prachtige setting in het park. Hoe groots moet dit gebouw wel niet zijn geweest? Wat bijzonder is, is dat de aangrenzende parochiekerk nog wel overeind staat. Het maakte ooit ook deel uit van het kloostercomplex, maar deze grote kerk is nu dus nog wel in gebruik.

Bolton Abbey landgoed

Het hele landgoed, dat nog steeds eigendom is van de hertog van Devonshire, omvat bossen, tuinen en kilometers aan wandelpaden langs de rivier. Het park is vooral bekend om de stepping stones die de Wharfe oversteken bij de abdij. Er missen echter een paar stenen, gelukkig is er ook gewoon een brug waardoor we de abdij ook vanaf de andere kant kunnen bekijken.

Een wandeling door het park slaan we over, het is immers al laat en we moeten nog ruim een uur terug rijden naar de cottage.

Skipton

Onderweg doen we snel een boodschap in het nabijgelegen Skipton, een marktplaats die ook bekendstaat om zijn goed bewaarde middeleeuwse kasteel en de bijnaam Gateway to the Dales. Een goede reden om hier nog eens terug te komen.

Helaas rijden we weer in het donker terug naar onze cottage voor het diner en laatste nachtje in Engeland.

Dag 5: Knaresborough

Het is alweer de laatste dag in Engeland. We nemen afscheid van het huisje en rijden door de prachtige Dales naar Knaresborough. Dit stadje is gelegen aan de rivier de Nidd met de iconische spoorbrug uit 1851.

Mother Shipton’s Cave

We beginnen ons bezoek aan deze marktstad bij Mother Shipton’s Cave . Het is een van de oudste toeristische attracties van Engeland. Het is prachtig gelegen aan de rivier, waar we de auto neerzetten. Als we verder het park inlopen zien we ook hier weer een Money Tree. Deze keer slaan we wel een muntje in de boom, in de hoop op het geluk dat we weer eens terug mogen komen in Yorkshire.

Hierna lopen we door een ‘dorpje’ in Halloween-stijl, met een plek om wat te drinken en een speeltuin. Wij lopen door naar de echte bezienswaardigheid hier.

Petrifying Well

We lopen over een beekje heen en gaan daarna een trapje omlaag, daar zien we waar het beekje uitkomt. Er is hier een bijzondere plek, Petrifying Well, gecreëerd voor het water. Door het hoge mineraalgehalte in het water raken voorwerpen hier in de loop van de tijd bedekt met een harde kalklaag. Dit natuurverschijnsel trok al in de zeventiende eeuw bezoekers en nu dus nog steeds. Het ziet er best indrukwekkend uit.

Maar het is niet de enige reden waarom toeristen naar hier komen.

Mother Shipton

Deze plek is ook nauw verbonden met het verhaal van Ursula Southeil, beter bekend als Mother Shipton. Volgens de overlevering is zij rond 1488 geboren in of nabij de grot bij Knaresborough. Tijdgenoten beschreven haar als een zonderlinge vrouw die aan de rand van de samenleving leefde. Ze stond bekend om haar scherpe observaties en voorspellingen. Pas na haar dood zijn haar uitspraken op schrift gesteld en verspreid, vaak aangevuld of aangepast om ze spectaculairder te maken.

In de loop van de zestiende en zeventiende eeuw groeide Mother Shipton uit tot een folkloristisch figuur. Haar naam raakte verbonden aan rampen, politieke omwentelingen en vreemde natuurverschijnselen. De grot is zo een toeristische trekpleister geworden, ondanks dat er niet echt iets te zien is.

In het museumpje en winkeltje dat iets verder staat kun je spullen kopen die in het water zijn verhard. Ook zien we spullen van beroemdheden die in het water hebben gehangen. Wij lopen hierna weer terug naar de auto, parkeren die aan de overkant van het water op een openbare parkeerplaats en gaan Knaresborough verder verkennen.

Church of St John the Baptist

Vanaf de parkeerplaats klimmen we langzaam naar boven het centrum in. We komen langs de Church of St John the Baptist , waar we een kijkje binnen gaan nemen. De kerk werd waarschijnlijk in de twaalfde eeuw gesticht en stond onder invloed van het nabijgelegen kasteel en het Augustijner klooster dat ooit in de stad aanwezig was.

Het huidige uiterlijk is grotendeels het resultaat van een negentiende-eeuwse herbouw. Al zijn er tijdens deze reconstructie wel oudere bouwfragmenten, waaronder delen van grafmonumenten en muurwerk, in de nieuwe kerk verwerkt. Vooral de ruimte waar de tombes staan is mooi om te zien.

Courthouse Museum

We lopen door naar het kasteel, waar je voor kaartjes eerst bij het Courthouse Museum naar binnen moet, dus bezoeken we die eerst. Het gebouw is uit de vroege zeventiende eeuw en oorspronkelijk een gerechtsgebouw. Hier behandelde men lokale rechtszaken en kleine misdrijven.

In de eerste ruimte is nog de oude rechtszaal te zien. In de andere ruimtes leren we meer over de geschiedenis van Knaresborough, met extra aandacht voor rechtspraak, handel en het dagelijks leven van de inwoners. Het is geen groot, maar wel interessant museum.

Knaresborough Castle

Na dit korte bezoek gaan we naar Knaresborough Castle . Het kasteel is in de 12e eeuw gebouwd en speelde regelmatig een strategische rol tijdens oorlogen. Tijdens de Engelse Burgeroorlog werd Knaresborough Castle meerdere malen belegerd. In 1648 gaf het parlement opdracht om het kasteel grotendeels te ontmantelen, zodat het niet opnieuw militair gebruikt kon worden. Sindsdien bleef het een ruïne.

De Kings Tower is de enige toren die nog overeind mocht blijven staan, omdat hij diende als gevangenis. Deze gaan we dan ook bezoeken. We gaan de kelder in, de oude gevangenis, en kunnen ook nog naar boven. Hier is geen dak meer, en duidelijk een ruïne, maar je hebt nog wel uitzicht over de stad.  

Knaresborough

Bij het kasteel hebben we prachtig uitzicht op de rivier Nidd en de viaductbogen. Het imposante Knaresborough Viaduct uit 1851 overspant de rivier en verbindt de stad per spoor met de rest van Yorkshire. Dit is het uitzicht dat je vaak op ansichtkaarten ziet, en niet voor niets.

Het is al even lunchtijd geweest en we lopen dan ook naar het centrum van Knaresborough. Hier ontdekken we het kleine bakkerijtje Hirsts met te veel keus. Uiteindelijk belanden we met een soepje en scones op het marktplein.

River Walk

We lopen nog een rondje door het centrum, waarna we teruggaan naar het kasteel. Daar dalen we de trappen af naar de rivier. Hier genieten mensen van een boottochtje over de Nidd, of een van de restaurantjes aan de kade.

Net voor de parkeerplaats is nog een pub, waar we nog even proosten op weer een mooie vakantie in Engeland. En Knaresborough is een leuke laatste stop richting de P&O Ferry in Hull.

Terugweg: P&O Ferries

In 1,5 uur rijden we naar Hull, waar we nog een laatste boodschap doen voordat we weer inchecken bij P&O Ferries . Tijd om bij te komen van deze intensieve, maar prachtige reis door Lake District National Park en Yorkshire Dales National Park. En hoe kunnen we het beter afsluiten dan met een Yorkshire Pudding bij het buffet?

We genieten nog even van een drankje, spelletje en wat muziek voordat we moe, maar voldaan, ons bedje induiken. We worden weer wakker in Nederland. Bijna thuis.

Meer informatie Yorkshire Dales roadtrip

Zelf op roadtrip door de Yorkshire Dales? Lees meer informatie over Yorkshire Dales National Park, graafschap North Yorkshire, regio Yorkshire and the Humber of Engeland in het algemeen.

Wil je meer weten over het rijden in het VK? Lees dan ons artikel over reizen met de auto in het Verenigd Koninkrijk.

Ik wil graag P&O Ferries, Visit Yorkshire en Yorkshire Dales National Park bedanken voor het faciliteren van de overtocht en een aantal toegangstickets van diverse attracties. Dit heeft geen enkele invloed gehad op het verhaal wat ik hier heb gedeeld. Deze pagina bevat een affiliate link. Hierdoor betaal jij niets extra’s als je iets aanschaft, maar krijgt Britblog wel een klein percentage als je dat doet.