Gepubliceerd op 6 januari 2026 | Laatst aangepast op 18 januari 2026
Deze roadtrip door het Lake District laat je het nationale park op een makkelijke manier ervaren: rijdend van dal naar dal, met meren en bergen steeds binnen handbereik. In vier dagen leg je relatief korte afstanden af, maar zie je verrassend veel. Je stopt waar het uitzicht trekt of waar een wandelpad begint. Deze route voert kriskras door het Lake District National Park. Je komt langs bekende plaatsen als Grasmere en Keswick, rijdt over bergpassen zoals Kirkstone Pass en Honister Pass en verkent meren als Ullswater en Windermere. Onderweg wisselen natuur, cultuur en literaire plekken elkaar af. In dit persoonlijke reisverslag lees je hoe ik deze roadtrip van vier dagen heb opgebouwd, met routes en stops per dag.
Het Lake District National Park had ik al twee keer bezocht, maar alleen de rand en met het openbaar vervoer. En dat terwijl ik het er zo mooi vind, maar het kwam er gewoon niet van. Dus besloot ik dat het nu eens echt tijd was. Ik trek eropuit met eigen auto, met mijn vader en mijn camera richting het nationale park met zijn meren en bergen. De roadtrip door het Lake District duurt slechts 4 dagen, maar bevat de grootste hoogtepunten.
Lake District National Park
Het Lake District ligt in het noordwesten van Engeland in het graafschap Cumbria en bestaat uit een afwisselend landschap van meren, bergen en valleien. Het is het grootste nationale park van Engeland en speelt een belangrijke rol in de Britse geschiedenis en cultuur. Wil je meer achtergrond over het gebied, het landschap en de belangrijkste bezienswaardigheden, dan lees je dat in mijn artikel Het Lake District verkennen: een gids vol natuur en bezienswaardigheden.
Heenweg: P&O
Vanuit Europoort (Rotterdam) rijden we aan boord van de P&O-ferry naar Hull, een route die ideaal is voor onze trip. Vorig jaar zijn we er nog mee naar Yorkshire gereisd. Dit keer reizen we verder van Hull af.
Nadat we de auto neer hebben gezet kunnen we naar onze hut, zetten onze tassen neer en gaan we nog even genieten van het mooie weer. In Engeland is namelijk niet veel soeps voorspeld. Over soep gesproken… we beginnen honger te krijgen en gaan dus naar het buffetrestaurant. In het restaurant kom ik erachter dat het menu veranderd is. Geen currybuffet meer, maar pasta. Al staat er nog steeds een curry en ook nog genoeg ander lekkers. En de toetjes en ijsjes zijn er nog steeds!
Na het eten is het tijd om nog even de zonsondergang te bekijken, al zijn de wolken inmiddels gearriveerd. Terwijl we aan het rummikuppen zijn vertrekt de boot naar de overkant van de Noordzee.
Dag 1: Lake District – William Wordsworth
Het begint niet slecht, met een kleine zonsopkomst en een heerlijk ontbijt aan boord. Beginnen met pannenkoeken voelt immers echt als vakantie. Al snel kunnen we weer richting onze auto, van het schip af en door de douane. Op richting het Lake District!
We rijden via Manchester, omdat dit de snelste route (3u 15 min) is en we op de terugweg al naar de Yorkshire Dales gaan (de andere route). Bij de grote stad zijn we echter positief verrast over de mooie route. Het stukje snelweg hier, de M62, is de hoogst gelegen van Engeland en prachtig.
Het weer wordt echter steeds slechter en in het Lake District aangekomen rijden we dan toch in de regen.
Rydal Mount
Onze eerste stop is echter niet ver, we stoppen bij Rydal Mount , waar William Wordsworth zijn latere jaren doorbracht met zijn gezin. De Engelse dichter Wordsworth (1770-1850) wordt vaak gezien als een van de grondleggers van de romantiek in de Britse literatuur. Hij woonde en werkte lange tijd in het Lake District, waardoor het landschap een grote invloed had op zijn poëzie.
De dichter ontwierp de tuinen bij Rydal Mount zelf, zodat ze zouden aansluiten bij het omliggende landschap. Terwijl ik er rondwandel, zie ik hoe mooi het zou zijn geweest als het zonnetje ons gezelschap zou houden. Helaas moeten we het doen met regen, al past het ook wel bij deze plek. Het is namelijk de natste regio van Engeland.
Het huis
Het huis is nog in oude staat, en we zijn er helemaal alleen. Vanuit de woonkamer heb je een prachtig uitzicht over de tuin. Ik zie me hier wel wegdromen met een boekje op een van de stoelen… Boven zien we de slaapkamers waar de familie heeft geslapen.
Ik kijk rustig naar een schilderij terwijl ik opeens iets tegen mijn been aanvoel! Het is gelukkig gewoon een rode kater die wat gezelschap zoekt. Van knuffelen is hij wel gediend, van foto’s wat minder. Ik begrijp wel dat hij het warme huis opzocht, buiten regent het namelijk flink. Je kunt hier prachtig wandelen, maar met weer en rommelende magen vertrekken we toch weer naar het volgende dorp.
Grasmere
Nog geen 10 minuten verder zetten we de auto neer in Grasmere, een van de bekendste dorpen van het Lake District. Het dorp is onlosmakelijk verbonden met Wordsworth.
We bezoeken zijn graf op het kerkhof van St Oswald’s Church. Naast hem rusten ook zijn vrouw Mary, hun kinderen en zijn zus. Hij kwam regelmatig in deze Anglicaanse parochiekerk. Natuurlijk nemen we ook een kijkje in deze oude kerk met zijn aparte vorm. Dit is het resultaat van meerdere bouwfasen. De oudste delen stammen uit de twaalfde eeuw, waarna de kerk in de late middeleeuwen en de negentiende eeuw is uitgebreid.
Dove Cottage
Na een snelle lunch lopen we naar de rand van het dorp. Hier staat Dove Cottage , waar Wordsworth ook heeft gewoond. Hier schreef hij, samen met Samuel Taylor Coleridge, de bundel Lyrical Ballads (1798), een keerpunt in de Engelse literatuur als start van de Engelse Romantiek.
We zijn precies op tijd voor de rondleiding door het huisje. Dit gebeurt in etappes, omdat het maar een klein gebouw is. Na een film over Wordsworth mogen we naar binnen. Lage plafonds, donkere kamers en een eenvoudige inrichting tonen hoe hij hier leefde. Dit kon hij doen door een erfenis, waardoor hij zich kon focussen op zijn gedichten.
The Wordsworth Museum
In het bijbehorende, moderne, The Wordsworth Museum leren we meer over zijn leven. Het is een uitgebreid museum. Er zijn manuscripten, brieven en persoonlijke voorwerpen die laten zien hoe hij leefde en schreef in het Lake District. Het museum plaatst zijn poëzie in de context van de romantiek en van het dagelijkse leven rond 1800.
Grasmere Gingerbread
Terug in Grasmere kan ik de verleiding niet weerstaan om het beroemde Grasmere Gingerbread te kopen. Ik trotseer de rij voor deze unieke kruising tussen cake en koek. Het recept stamt uit 1854 en wordt nog altijd geheimgehouden. Er zit in ieder geval veel gember in (je zou het niet verwachten met die naam 😉), waar ik niet zo dol op ben. Maar ik kon het Lake District toch niet verlaten zonder het geprobeerd te hebben. Maar het winkeltje op zich is al een attractie.
Cottage in Ambleside
Na wat shoppen in de leuke winkeltjes van het dorp vertrekken we weer uit Grasmere en rijden we in een kwartiertje naar onze accommodatie. Omdat ik laat geboekt heb was er weinig keus meer, maar Hideaway cottage in Ambleside valt absoluut niet tegen. Het is een knus huisje met prima keuken, woonkamer, badkamer en twee slaapkamers. We installeren onze spullen, want dit gaat de komende dagen onze uitvalbasis zijn.
In het dorp doen we boodschappen en we besluiten op ons gemak in het huisje te koken. Ons toetje, de appeltaart die we kochten bij The Apple Pie Cafe and Bakery, gaat er als zoete koek in. Zeker een tip dus.
Dag 2: natte autorit
Soms loopt de dag anders dan gepland. Ik wilde heel graag de Hardknott Pass rijden, een van de mooiste wegen van Engeland. Maar helaas, ook een van de gevaarlijkste. Er is voor vandaag echter een weerswaarschuwing afgegeven en daarom besluit ik toch maar om deze route van het programma te schrappen. Nu wordt het een rondje Lake District. Al rijdend over de natte wegen (soms meer meertjes en rivieren), blijkt dit de juiste beslissing. En het geeft al gelijk weer een goede reden om eens terug te komen.
Keswick
Door de veranderde plannen hebben we tijd om naar Keswick te gaan waar er markt is. Het is een van de belangrijkste plekken in het nationaal park. Op donderdag en zaterdag is er een markt die al sinds 1276 is. Deze valt echter wat tegen, wellicht door het weer, en we verlaten het stadje dan ook al snel (wel met een paar verse eieren).
We rijden door de bergen en langs de meren in het noorden van het Lake District. Dit gedeelte is een stuk minder toeristisch dan het zuiden. De dorpjes zijn dan ook rustig. Af en toe rijden we door diepe plassen in de dalen, maar uiteindelijk komen we bij Wast Water, het diepste meer van Engeland (circa 79 meter).
Wast Water
Als we afdalen zien we het meer steeds beter. Als we bij de oever komen kunnen we de auto even parkeren. Het meer is uniek vanwege zijn enorme wand van puinhellingen (de Wastwater Screes) die in het water verdergaan. Voor mij is het hier extra bijzonder omdat ik precies op deze plek, 16 jaar geleden, mijn eerste meer in het Lake District zag. Na het maken van wat foto’s kijk ik vol respect naar een aantal dames die in het water dobberen. Hun aanbod dat ik met hen mee mag zwemmen sla ik beleefd af. De regen maakt het namelijk nogal koud en ik ben dan ook blij als ik weer in de auto zit.
We rijden de prachtige route langs het meer verder naar het eindpunt. Hier genieten we van de schaapjes en de bergen. Bij de Wasdale Head Inn kunnen we even gebruik maken van het toilet voordat we naar de nabijgelegen waterval Ritson’s Force willen lopen. Helaas is het voetpad helemaal ondergelopen, waar we niet op voorbereid zijn.
We lopen dan ook maar weer terug naar de auto. Waar we mensen zien die de bergen gaan intrekken, sommige zelfs in korte broek. Het is hier een geliefde plek daarvoor, want de hoogste berg van Engeland (Scafell Pike) ligt hier. Wij zijn echter niet zo’n bergbeklimmers, en al helemaal niet met dit weer. We rijden dan ook maar weer verder.
Richting het zuiden
We rijden weer richting het zuiden door bekend terrein. We rijden namelijk door Eskdale, bekend van de Esk Ravenglass and Eskdale Railway waar we een paar jaar geleden nog mee zijn meegereden. Het is een mooie route, vaak tussen de schapen en soms ook droog weer.
We hebben nog even de tijd voor onze enige afspraak vandaag als ik ‘Market town Broughton-in-Furness’ op een bord zie staan. Ik sla af, maar eenmaal op de markt zijn we echter snel uitgekeken. Ik had me vergist met het wel interessante Barrow-in-Furness, maar dat ligt te ver van de route. We hebben ook niet zo veel tijd meer, dus heel erg is het niet, we rijden door naar Near Sawrey.
Hill Top
Hier ligt namelijk National Trust’s Hill Top , het huis van Beatrix Potter. Ze was een Engelse schrijfster en illustratrice, vooral bekend van haar kinderboeken met dieren in de hoofdrol. Zij kocht dit huis in 1905 van de opbrengst van haar eerste kinderboek, The Tale of Peter Rabbit.
Ze woonde lange tijd in het Lake District en zette zich actief in voor het behoud van het landschap, onder meer door boerderijen en grond aan te kopen. Na haar overlijden liet ze een groot deel daarvan na aan de National Trust. We lopen eerst een rondje door de tuin, maar het slechte weer zorgt ervoor dat we snel naar binnen willen.
Het huis staat er nog precies zo bij als ze het naliet, inclusief meubels. Het is een gezellig huis, waar veel te zien is. Op diverse plekken staan illustraties, waar je het huis gelijk in herkend. Het is heel bijzonder om hier rond te lopen. Het loopt al tegen het einde van de dag, dus het is ook nog eens lekker rustig.
Windermere
Na ons bezoek aan Hill Top vinden we het te vroeg om direct naar onze cottage te rijden, maar het weer is er niet naar om te gaan wandelen. We besluiten om via het zuiden om Windermere te rijden.
De weg brengt ons eerst door de bossen, waar het vrij donker is door het weer en het uur op de dag. Ondanks de regen genieten we van de route. We maken een snelle stop bij een uitzichtpunt, waar we de rondvaartboot gewoon zien varen.
Onderweg doen we nog snel wat boodschappen voor het avondeten. Het is immers weer om lekker warm in de cottage te zitten.
Dag 3: Oost Lake District
Wat een verschil kan een dag maken, vandaag starten we de dag met een heerlijk zonnetje. De lucht is zelfs kraakhelder. De vele regen heeft echter wel zijn sporen achter gelaten. Door de hoge waterstand kan ons boottochtje over Ullswater helaas niet doorgaan. De pieren zijn allemaal ondergelopen.
Kirkstone Pass en Ullswater
We rijden echter toch richting Ullswater, want we rijden de toeristische route naar onze eerste bestemming. Na wat klimmen komen we op de A592, ook wel Kirkstone Pass. Tussen de bergen door met prachtige uitzichten geniet ik volop. Al is het ook wel op de weg letten. Gelukkig zie ik een parkeerplaats waar ik de auto even kwijt kan om ongestoord te genieten. Vanaf daar zie ik dat de weg afdaalt naar Brothers Water. Een klein meertje, maar het maakt het plaatje af.
Door het dal en via wat pittoreske dorpjes komen we bij Ullswater, waar het water inderdaad heel hoog staat. Het is er echter wel prachtig. Zwanen dobberen op het water en het zonnetje verlicht de helft van de bergen om het meer en zorgt ervoor dat het water schittert. Na een snelle fotostop rijden we door.
Lowther Castle
We hebben tijdens deze toeristische route ook een eindstation. Lowther Castle ligt helemaal ten oosten van het Lake District en is een perfecte bestemming voor deze zonnige dag. Dit 19e-eeuws landhuis is tegenwoordig namelijk een ruïne. Het gebouw werd na de Tweede Wereldoorlog grotendeels afgebroken, waarna alleen de buitenmuren bleven staan.
We leren meer over de geschiedenis in de kleine en moderne tentoonstelling in een gerestaureerd gedeelte van het kasteel. We zien er ook foto’s van hoe mooi het ooit was.
De tuin
Buiten gaan we gelijk naar de ruïne toe, dat er niet een uit de boekjes is. De afgebrokkelde muren vormen nu namelijk het decor van een tuin. Ik had al foto’s online gezien, maar in het echt is het nog veel mooier. Net een sprookjeskasteel. Het is genieten in de tuin. En dan zijn er nog veel meer tuinen bij.
Het gebouw is namelijk omringd met opnieuw aangelegde tuinen. Het is inmiddels eind september, en veel is dus uitgebloeid, toch is de wandeling de moeite waard. Er zitten hier ook veel rode eekhoorns, maar mijn hoop om er een te spotten wordt niet beloond. Aan het einde van het park is er voor kinderen een groot speelkasteel. Wij lopen liever terug voor de lunchroom.
Aira Force waterval
We rijden weer terug richting Ullswater, hier ligt namelijk Aira Force, een waterval van ongeveer 21 meter hoog. Vlak bij het meer is een groot parkeerveld, maar wij willen dichter bij parkeren. Helaas zijn hier maar weinig plekken en nu vol, wij rijden de heuvel verder op en zetten hem daar neer.
Een goede keuze. Het pad naar de waterval toe loopt door een dichtbegroeid bos, langs de rivier met af en toe al kleine watervallen. Een prachtige route. Als we een groot stuk zijn gedaald komen we uit bij een bruggetje over de waterval.
Mijn vader blijft hier genieten van de omgeving terwijl ik het laatste stuk nog naar beneden ga. Hier ligt een goed aangelegd pad met trap. Onderaan is het zicht op de waterval prachtig. De dichter William Wordsworth schreef over deze plek in zijn gedicht The Somnambulist. Ik kan begrijpen waarom.
Op de terugweg blijven we genieten van het natuurspektakel, ook al is het goed opletten nu alles nog zo nat is. Het pad is namelijk af en toe ook net een waterval nu het water van de afgelopen dagen ook buiten de rivier nog de bergen af wil.
Castlerigg Stone Circle
Terug bij de auto gaan we verder richting Keswick. Net buiten deze plaats ligt namelijk Castlerigg Stone Circle. Deze prehistorische steencirkel wordt gedateerd van rond 3000 voor Christus en is daarmee ouder dan Stonehenge.
Vanaf de snelweg slaan we een klein slingerweggetje in, waar we langs de weg kunnen parkeren. De 38 stenen liggen in een open veld met panoramisch uitzicht op de omliggende bergen. We genieten van het uitzicht onder het genot van de zon. Ik wacht geduldig tot een groep toeristen het terrein verlaat, helaas nemen ze de zon met zich mee.
Surprise View
Voor het avondeten gaan we richting Keswick, waar de winkels helaas al zijn gesloten. Ook is het inmiddels bij sommige restaurants al wat druk. We eindigen bij Lake Road Inn waar we gaan voor de spare-ribs.
Nadat we uitgegeten zijn weet ik nog een plekje om de dag te eindigen. We rijden langs Derwentwater, gaan een slingerweggetje omhoog, komen gelukkig niemand tegen, om te parkeren bij Surprise View. We zijn net te laat om de zon achter de bergen te zien dalen, maar het is er alsnog prachtig. Je hebt er niet alleen perfect uitzicht op Derwentwater, maar kan ook Bassenthwaite Lake zien. Een mooie afsluiting van de dag.
Dag 4: meren en mooie routes
Helaas is het alweer de laatste volle dag in het Lake District. Ondanks het mooie weer van gisteren is het waterniveau niet gedaald en gaat de boot over de Ullswater nog steeds niet. We kiezen er dan ook maar voor om de enige boottrip te nemen die nog wel vaart in het Lake District. Daar hoeven we gelukkig niet ver voor. We pakken de auto naar de andere kant van Ambleside.
Windermere Lake Cruises
Hier gaan we met Windermere Lake Cruises over Windermere varen. Er zijn diverse routes mogelijk, maar we hebben al plannen voor laat in de middag, dus kiezen we voor de route naar Bowness en terug.
De ochtendzon kleurt de bergen prachtig en het meer is rustig. Ondanks dat het eind september is, is het heerlijk! Op de boot krijgen we uitleg over de omgeving. Zo zien we onder andere Wray Castle liggen. Helaas nu gesloten vanwege een renovatie en daarom deze trip niet op het programma.
Bowness-on-Windermere
In Bowness maken we een korte wandeling langs de winkeltjes, waar ik nog een trui koop die ik eerder al had gezien in Keswick. Helaas hebben we geen tijd voor The World of Beatrix Potter, waar haar verhalen tot leven komen, al nemen we wel een kijkje bij het winkeltje. Ook de kat die lekker tegen het raam van de winkel zit trekt veel aandacht.
Na een korte wandeling lopen we weer terug naar het meer, hier nemen we de boot (een oude steamer) terug naar Ambleside. Onderweg worden we getrakteerd op een mooie luchtshow van de Britse luchtmacht. Er vliegen vier straaljagers laag over het meer. Wat een gaaf oefenterrein hebben deze piloten!
Eenmaal terug in Ambleside eten we nog wat bij de lunchroom aan het water. Tijd om weer verder te gaan.
Newlands Pass en Honister Pass
We hebben de tijd, dus kiezen we voor de toeristische route naar de volgende bestemming. We rijden de altijd prachtige weg naar Keswick, waarna we een stukje snelweg meepakken voordat we de Newlands Pass inrijden. Eerst lijkt het een gewoon binnendoor weggetje, maar de omgeving wordt steeds mooier en mooier. Het is er wel oppassen voor de vele fazanten op de weg. Nadat de bomen langs de weg verdwijnen worden we getrakteerd op een weids uitzicht. Heuvelop in de verte zien we Morce Force waterval. Gelukkig is er aan ons gedacht en kunnen we hier even de auto neerzetten.
Na wat foto’s dalen we af richting Buttermere. We stoppen niet, maar rijden langs het meer af naar de volgende mooie route: Honister Pass. Deze weg ligt in een dal tussen twee hoge bergen, wat een spectaculaire uitzicht oplevert.
Honister Slate Mine
Aan het einde gaat de route omhoog en parkeren we de auto bij Honister Slate Mine , de laatste actieve leisteenmijn van Engeland. Vanaf hier hebben we een goed uitzicht op de weg die we net hebben gereden, maar ook aan de andere kant is er een mooi vergezicht.
Nadat we alles op ons in hebben laten werken gaan we naar binnen. Onze tour duurt nog wel even, dus hebben we nog even de tijd om te genieten van een thee met wat lekkers in het café.
Rondleiding
Je kunt hier diverse activiteiten doen, van klimmen tot een luchtbrug. Wij kiezen voor de meest rustige tour, wij gaan de mijnen in. We worden eerst met een busje omhoog gebracht naar de ingang van de mijn. Hier lopen we met een klein groepje onder leiding van een gids de mijn in.
De winning van leisteen begon hier al in de achttiende eeuw, toen is het materiaal veel gebruikt voor daken en vloeren in de regio. We krijgen meer te horen over hoe de mijn zich ontwikkelde, welke technieken door de jaren heen veranderden en hoe het werk het leven van generaties mijnwerkers bepaalde.
De rondleiding is erg interessant. Zo leer ik meer over het mijnen van leisteen vroeger (ook door kinderen en in het donker) en nu. Want drie mannen mijnen hier nu nog steeds. Ze zoeken nog extra werknemers. Maar hoe indrukwekkend ik het ook vind, ik sla over en ga gewoon weer met het busje mee terug naar de winkel.
Buttermere en Bassenthwaite Lake
Na de rondleiding stappen we de auto weer in en dalen we weer af naar het Buttermere, waar we een korte wandeling maken. Het wordt al donker, dus de wandeling naar Scale Force waterval slaan we maar over. Maar de waterval en het uitzicht bij het meer zijn al prachtig. De wandeling eromheen is voor de volgende keer.
Op de terugweg (weer via die schitterende Newlands Pass) stoppen we nog even bij Bassenthwaite Lake. Dit is het enige echte ‘Lake’ in het Lake District, de overige meren hebben allemaal een andere naam (bijvoorbeeld mere of water). In het donker rijden we via Keswick weer terug naar de cottage in Ambleside.
Dag 5: Ambleside en afscheid van het Lake District
De trip door het Lake District zit er weer op. We zijn echter vroeg op, en snel klaar met het huisje netjes achterlaten. We geven de sleutel af en gaan nog even Ambleside in. De plaats is populair bij wandelaars en vooral bekend vanwege het kleine huisje over de rivier.
Het huisje over de rivier was een manier om de belasting te ontwijken, want je moest voor de grond betalen die je huis innam, maar dat deed het zo niet. Nu zit er een escaperoom in. Na een bezoekje aan wat winkeltjes en de kerk is het voor ons toch echt tijd om de auto weer in te stappen. We gaan echter nog niet terug naar P&O Ferries, maar hebben nog een aantal dagen in de Yorkshire Dales, waarover later meer.
Meer informatie Lake District roadtrip
Zelf op roadtrip door het Lake District? Lees meer informatie over Lake District National Park, Noordwest-Engeland of Engeland in het algemeen.
Wil je meer weten over het rijden in het VK? Lees dan ons artikel over reizen met de auto in het Verenigd Koninkrijk.
Ik wil graag P&O Ferries en Visit Cumbria bedanken voor het faciliteren van de overtocht en een aantal toegangstickets van diverse attracties. Dit heeft geen enkele invloed gehad op het verhaal wat ik hier heb gedeeld. Deze pagina bevat een affiliate link. Hierdoor betaal jij niets extra’s als je iets aanschaft, maar krijgt Britblog wel een klein percentage als je dat doet.
